18 Mart 2012 Pazar

i got 99 problems but a bitch ain't one

if you're havin' girl problems
i feel bad for you son
i got 99 problems and a bitch ain't one

tip my hat to the sun in the west
feel the beat right in my chest
at the crossroads a second time
make the devil change his mind

its a pound of flesh but its really a ton
99 problems and a bitch ain't one

if you're havin' girl problems
i feel bad for you son
i got 99 problems and a bitch ain't one
99 problems but a bitch ain't one.

like broken glass under my feet
i can lose my mind in the sea
looking for prize but i don't want blood
all i wanna drink that are drink the flood
you can come inside but your friends can't come
99 problems and a bitch ain't one

if you're havin' girl problems
i feel bad for you son
i got 99 problems and a bitch ain't one
i got 99 .. 99 .. 99 .. 99
99 problems but a bitch ain't one.

99
99 problems but a bitch ain't one

17 Mart 2012 Cumartesi

Gökhan Kırdar - Fayton


yoksun diye geldi esti bahar 
yoksun diye yandı aşkına can 
gözümün önüne geldi meşki zaman 
gecemi sarhoş ederdi hoş bir edan

sensiz neyleyim dalda çiçek 
günler yıllara oldu da denk 
kapıda nöbete durdu yaşlı seyis 
salına salına geldi aşkı haber

çek faytonu yarime uzanalım 
çağırıyor güllerin hasreti 
ah, dize getirdin yüreğimi 
hadi uzat ellerini, sevişelim sabaha dek

Bugünün en sıkılanı ben miyim?

Bugünün en sıkılanı ben miyim?
Samimiyetsiz miyim yoksa kel miyim?
Laf anlamaz huysuz dedeler gibi
Bi bakıma da fiyakalı bir tripteyim

Evrenin en debelenen yerindeyim.
Nemenem bu çaba boş iyi ki gerilmedim.
Çeneme gömülmüş yirmilik diş gibi
Kaçıcak yerim yok ama evimdeyim.

Ooooo oooo kayış koptu kaptan
Ooooo oooo balık koktu baştan

Yaklaştı fırtına
Denk geldi son fırtıma
Şimdi hazreti nuh gibi bi gemi yapıcam allah aşkına

Çarşaftan yelkeni
Gel de bir gör beni
Salonun ortasında bermuda şeytan üçgeni

Ben ve tüm yaratıklar
Burası havadar
Keşke hep böyle olsa
Ama canavar bana var

Hmmmm mmm kayış koptu kaptan
Hmmmm mmm balık koktu baştan

Denizin dibinde
Demirden evdeyim
Sarpa saran bu masalda başroldeyim.
Nerede görülmüş böyle alengir?
Sonunu ne sen sor, ne de ben söyliyim.


Soner Arıca - Yüreğime Ektim Seni

öyle çok özlemişim
öyle çok beklemişim ki
öyle benimsemişim ki
benliğime kattım seni...


15 Mart 2012 Perşembe


Karapaks - Oyuncak


Şimdi gidiyorum, burda ben olmayacak
Bana son verdiğin an, sende ne kalacak?

Karapaks - Düşlerimi Aldılar

düşlerimi aldılar, gülüşlerimi aldılar
benim hayata, senin hayata, bizim hayata
bakışlarımızı aldılar

aah düşününce...
soruyorum: bunlar nereye kadar?
soruyorum: düşenlere kim bakar?

dağlarımı aldılar, denizlerimi aldılar
benim hayatta, senin hayatta, bizim hayatta
duruşlarımızı aldılar

ah düşününce...
soruyorum: bunlar nereye kadar?
soruyorum: düşenlere kim bakar?


sevilmek mi?

Sevilmek mi? -öyleyse bırakma yüreğini
Şimdiki yolundan ayrılmaya.
Olduğun herşeyken şimdi,
Olmadığın şey olma.
Böylece kibarlığın, lütfun,
Aşkın güzelliğin, sonsuz bir
Övgü konusu olacak yeryüzünde,
ve aşk-basit bir görev.
Edgar Allan Poe

iki yol

neden soruyorsun,
nereye gideyim
iki yol var demiştin
hangisini seçeyim
korkma bebeğim
hepsinin sonu aynı
çok yukarlarda biriymiş
bunları yaptı
neden soruyorsun
nereye gidiyorum
iki yol var demiştin
birinden gidiyorum
gözyaşları bebeğim
hepsinin sonu aynı
birinin eksiği
birinin fazlası
birdenbire boşalan yolların
ortasındayım
hedefler hep
çok çok kolay olmuştu
nereye nereye nereye
gideyim
korkma bebeğim
hepsinin sonu aynı
çok yukarlarda biriymiş
beni aldı

...

Mavi Sakal

Karapaks & Şebnem Ferah

iki yol var demiştin
birinden gidiyorum

Peyk - İstanbul

Ah İstanbul.. Sen de biraz tozutmuşsun.

hayatın anlamını merak edenlere....

http://inciswf.com/hocahaydi.swf

Ama dünya kütüklerin…

Herkes kırılamaz; 
bazen ipince bir dal olmak gerekir 
kırılmak için: 

Ama dünya kütüklerin… 

Ağlayamaz herkes; 
ağlayabilecek kadar büyümek gerekir: 

Dünya ise küçüklerin… 

Sevemez herkes;
bir orman olmak gerekir sevmek için:

Bak ki dünya çöllerin…

Ve vâkur bir damla olmak
dalga için.

Katılmak okyanusa aşk için, isyan için!




Yılmaz ODABAŞI
Sabahın bir yerinden düşmüş gibiydi yüzün…
İlhan Berk

13 Mart 2012 Salı

12 Mart 2012 Pazartesi

iyi şeyler birdenbire olur!

“İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz.” 


Oğuz Atay

"IMAGINE"

Çok oluyor değil mi, haklı oluşun kişisel doyumundan 
Vazgeçeli,
Gramer tuzaklarına dayalı şah-mat tartışmalarına gönül
İndirecek yaşları geride bırakalı,
Kavramları, terimleri yangın söndürme araçlarının
Güveniyle taşımaktan cayalı,
Etiketleyip kaldırdığımız anladığımızın kavanozlarını 
Kıralı,
çok oluyor değil mi? 


hadi baştan başlayalım
en baştan
bir 45'lik kadar kısa,
bir 45'lik kadar kesin
biri plâk, biri tabanca
adı: ımagine 


hadi çıkaralım geçmişimizde suç ortağı ne varsa
herkesin düşmanına benzediği bu dünyada
ne eksik bizde, ne fazla
ne arıyoruz şimdi şu kundaklanmış yılların başında
kendimiz bulalım kara kutuyu
ne kadarını kurtarabilmişiz kendimizin
hadi sayım yapalım
ilk iş bu şiire "ımagine" adını koyalım. 


Ne kadar uzak görünüyordu bize
Oysa geldik. İşte buradayız. Yaşlanıyor ve ayrılıyoruz. 

Ne zaman karşılaşsak gözlerimizi kaçırıyoruz birbirimizden
Kaçamak sözler ediyoruz. Ayaküstü.
Ne zaman karşılaşsak unutmak istediğimiz ne varsa karşımızda 

Gençliğimiz! Kimsenin olmayan gençliğimiz! 

Gençliğimizi tartarken boşluk tutan avucumuzda...
Acı çekiyoruz
Acı çeken yerlerimiz kalmış diye seviniyor
Sonra ya bira içiyor, ya televizyon seyrediyoruz 


Karşı çıktığımız dünyanın bir parçası olduk nicedir
Ürküyoruz bizi geçmişe bağlayan halatlardan
Yarım yangınlar çıkardığımız gemilerde tükettik bütün yolculukları
Dünyayı dinleyişin sonsuzluğunda
Olanakların hayaletleri ve biz
Kirlenen, çürüyen sularda yalpalayıp duran 

Bir gözcü ıslığıyla kendinin terk edilmiş sahilinde dolaşan
Şu çocuk kim
Ya şu koynunda içedönük bir tabancayla uyuyan melankolik haydut
Hayata dişlilerinin dokunduğu yerden başlayan, erken törpülenmiş şu kalabalık
Ne kadar uzak görünüyordu bize
Oysa geldik işte buradayız
Bu kadar mıydık? 

Boşalan meydanların uğultusu kaldı kulaklarımızda
Küllerine katılıyoruz büyük yangının
Gündelik adresler avutmuyor aşkın kollarını
Balıksırtı desenlerde çapraz günler
Birbirini tutmuyor yalnızlıklarımız
Birbirimizi yitiriyoruz her buluşmada 


Sebepsiz üşüyoruz
Yüreğinde bir muştayı gezdiren günleri düşündükçe
Tiftiklenmiş bir sessizlikte bulunmuyor aradığımız kelimeler
Kabzasında uyuduğumuz şiddet rüyaları
Dağılıp gidiyor gündeliğin sisli peronlarında
Kalın bir kireç tabakası altında bütün duygularımız
Saat farkı var en yakınımızdakiyle bile aramızda
Demek ki o kadar da sebepsiz üşümüyormuşuz 


Umutlar kiralamıyoruz artık, kullanılmış umutlar da karşılamıyor siparişlerimizi, ilkeler rehin, değerler eksiğine bozdurulmuş büyük pazarda, operadaki hayalet yer gösteriyor ölen bir kültürün üyelerine, beşeri günahlarımıza makbuz kesiliyor, vergi yerine hayat iadesi topluyor kent idareleri, kolluk kuvvetleri kurusuz düzenleri dağıtıyor görüldüğü her yerde, eski plâk kapaklarını okşuyoruz yalnızlıktan, eski bir sıcaklığı arıyoruz magmalaşmış fotoğraflarda, kantaşıyla dindirilmiş kelimeler akıp gidiyor konuşamadıklarımızın üzerinden, takma yüreklerle sürdürdüğümüz alışkanlıklar geri tepiyor, çekimine girdiğimiz her yeni imkânın aydınlığında, tekrarlana tekrarlana içi boşalan gizleri pazarlıyoruz hayatına manşet arayanlara, naylon tadında maceralar, kalp para değerinde gecelik aşklar kırk kupona, hayatı birbirinden kopya çeken çocuklara slogan ve cıngıl üretiyor, ödüller veriyoruz düşü dar, yüreği ensiz gündüz yıldızlarına, buzlu ve hüzünlü rakılarla çınlattığımız içimizin kırılgan korunağı, iyi paketlenmiş vahşet sürüyor piyasaya. Görüldüğü gibi herkes kadar biz de benziyoruz düşmanımıza.
biz ki, 45'lik plâkların, radyo istek programlarının, yazlık sinemaların çocuklarıydık, yarım kalmış devrimimizi emanet ettik doların ve markın dalgalanmalarına 


Yedi askı boynumuzda, elimizde yedinci mühür, koynumuzda akrep
Azap karşıdan karşıya geçerken selam veriyoruz anılarımızı arkadan
Vuranlara
Ne verili koşulların ufkundaki umut
Ne mutlak huzur arayıcıları
Oyalamıyor içinden geçtiğimiz karanlığı
Çıkıp geliyor toz duman içinde
Kavganın taş, aşkın tunç, kendimizin demir çağındayken
Bütün masalları dolaşmış kahraman
Poz veriyor içimizdeki kuraklığın peyzajına
Tarih sürüp giderken 


Sırlarımızı ve çeliğimizi verdiğimiz sular
Çekiliyor eski topraklardan
Yeni volta boyları ufukta
Yepyeni tanımlar aranıyor
Dünyayı değiştirmek isteyen varoluşumuza
Biliyoruz ki buradan görünmez
Çünkü büyük umutsuzlardır dünyayı değiştirecek olan 

Dipsiz bir öfke kadar derin
Dipsiz bir banknot gibi dolaşımda
Ne kadar uzak görünüyordu bize
Oysa geldik. İşte burasındayız
Adını "ımagine" koyduğumuz şiirin.


MURATHAN MUNGAN